Devamını Oku…

Yaşlı bir baba, kuzu etinden yapılan yaprak döneri çok seviyordu, bir gün canı bu yaprak dönerden çok çekti ve oğluna söyledi.

Devamını Oku…
12 Aralık 2017 - 17:09 'de eklendi ve 3550 kez görüntülendi.


Yaşlı bir baba, kuzu etinden yapılan yaprak döneri çok seviyordu, bir gün canı bu yaprak dönerden çok çekti ve oğluna söyledi. Oğlu babasının bu isteğini yerine getirmek için babasını aldı ve bildiği en iyi lokantaya götürdü.

Babası yemeği yemek için çatalı aldı dönere batırdı fakat ağzına götüremedi, artık iyice yaşlanmıştı. Elleri titriyordu ve zayıftı. Döner üzerine döküldü, yağı kıyafetlerine ve sakalına aktı. Lokantadaki müşterilerinde dikkatini çekmişti bu olay, bazıları adamın bu durumundan rahatsız oldular.

Fakat adamın oğlu bunları hiç önemsemedi ve babasına tek tek sevdiği dönerden yedirmeye başladı. Bütün tabağı bitirene kadar kendi yemeğinden bir lokma almadı, babasına her lokmasını yüzündeki tebessümü eksik etmeden yediriyordu. Çünkü babası mutlu olduğunda o da mutlu oluyordu.

Sonra babasını aldı, lavaboya götürdü, üzerinde kalanları temizledi, elini yüzünü iyice yıkadı ve gözlüklerini silip gözüne taktı, ardından babasının koluna girdi ve dışarı çıktılar.

Hesabı ödediler ve tam lokantadan çıkmak üzerelerdi ki, arkalarından seslenen birini duydular, – “Evladım, burada bıraktığın şeyin farkında mısın?” Şaşıran ve ne olduğunu anlamaya çalışan adam, -“Hayır amca ne bırakmışım?” diye sordu.

Yaşlı adam ise, -“Evladım burada biraz önce çok değerli bir şey bıraktın. O bıraktığın şey, her evlat ve her baba için harika bir ders, bir umuttur. Hayırlı evlat nasıl olunur dersi, ve böyle evlatlar da olurmuş bizim de olursun umudu.”



Lokantada tam bir sessizlik hakim olmuştu, kimseden çıt bile çıkmıyordu, adamın halinden rahatsız olanlar kendilerinden utanmışlardı.

Çünkü unutmuşlardı, her sıkıntıya düştüklerinde seslendikleri babalarını, – Baba! Şunu istiyorum. – Baba! bunu istiyorum,- Baba! Üniversite okumak istiyorum, yurt masrafı, yol masrafı, harçlık. – Baba! gezmeye gitmek istiyorum, para lazım, – Baba! Doğum günümde ne alacaksın? – Baba… – Baba…

Peki ya demişler miydi ki, – İyi ki varsın, baba… iyi ki yanımdasın. Varlığın her şeye değer. – Canım babam, senin yanında olmak dünyalara bedel…

Her zaman sahip olamadıklarımızdan yakındık durduk, şu yok bu yok dedik hep istedik. – Baba sen ne istersin, bir isteğin var mı demedik…

Çocukken sorarlardı, en çok anneni mi babanı mı seviyordun, bazısı hemen annemi diye atlardı bazısı ise her ikisini de derdi fakat zorlasan herkes hep, annem derdi. Babamız bu durumda ne hissediyor diye hiç düşündük mü, acaba içi cız etmiyor muydu, ama yinede yüzündeki tebessümü terk etmezdi.

Ama bir gün gelir babanızı kaybederseniz, o zaman anlarsınız baba ne demekmiş, ailesi için neler yapmış, nelere katlanmış. Babanını kıymeti şu dizelerde saklı, ekmek kokan nasırlı ellerin, hep kaygı taşıyan gözlerin, içine akıttığın göz yaşların, kederini sakladığın kalbi, kadrini kıymetini bilmeyenlere karşı sarıldığın gururun…



Her gün paylaştığınız faydalı bilgiler, haberler ve ibretlik ders veren hikayeler
  • ana sayfanıza düşsün istiyorsanız aşağıda yazan BEĞEN butonuna basın ve
  • Facebook sayfamızı beğenin...
  • Sayfamızı Beğendiğiniz İçin Teşekkür Ederiz.

Etiketler :

Bunları Gördünüz mü?

İLGİLİ HABERLER