Hayret Türkiye

Devamını Oku…

Nihayet beklenen an ve oğlum doğdu.

Devamını Oku…
16 Nisan 2018 - 21:25 'de eklendi ve 24 kez görüntülendi.


BİR GÜN MUTLAKA… Nihayet beklenen an ve oğlum doğdu. O dünyaya geldiğinde, benim yetişmem gereken uçaklar, cevap vermem gereken beklentiler, alınmazsa, yapılmazsa, olmazsa olmazlarım ve ödenmesi gereken bir sürü faturalarım, bitmeyen taksitlerim ve borçlarım vardı.

Kısacası meşguldüm. Ne yazık ki her şeyine geç kaldım.Ben uzaklardayken yürümeyi öğrendi. Ben iş seyahatindeyken konuşmaya başladı.

Ve biraz büyüyüp aklı ermeye başladığında “Senin gibi olmak istiyorum baba” demeye başladı. “Ben de büyüyünce senin gibi olacağım.” diyordu. İlk başlarda, aslında bu sözleri çok hoşuma gidiyor, beni seviyor, demek ki iyi bir babayım diye düşünüp, aslında nasıl olduğumu hiç mi hiç sorgulamıyordum.

İş yerine telefon açıp, “Baba, eve ne zaman geleceksin?” diye sorardı ikide bir. “Ne zaman geleceğimi bilmiyorum oğlum. Ama geldiğimde birlikte güzel bir vakit geçireceğimizden emin olabilirsin.”

Yıllar öylece oyalamalarla tutulamayan sözlerle geçip gitti. Oğlum on yaşına geldi.Ona güzel bir top aldım. “Top için teşekkürler baba!” dedi, “Haydi oynayalım.” “tama şimdi işim var, haftasonu oynarız”

Hafta sonu geldi; “Bu hafta sonu tamamlamam gereken işler var” dedim. “Bugün olmaz, haftaya, tamam mı?” “Tamam” dedi, fakat yüzündeki gülümseme eksilmedi ve “Büyüyünce baba” dedi, “ben de senin gibi olmak istiyorum.” dedi.



Yıllar öylece geçip gitti. Oğlum önce ilkokuldan, sonra liseden, sonra üniversiteden mezun oldu. Bu durumda, başka birçok baba gibi, benim de söylemem gereken birşeyler vardı.
“Seninle gurur duyuyorum” oğlum dedim.

“Gel, şöyle biraz oturalım; sana diyeceklerim var.” Başını salladı ve gülümseyerek: “Arkadaşlara sözüm var baba” dedi. “Sonra görüşürüz, oldu mu?” Ve zaman akıp gitmeye devam ederken emekli oldum. Artık bol bol vaktim vardı. Oğlum ise başka bir şehirde iyi bir iş bulmuştu, orada yaşıyordu.

Bir gün ona telefon ettim. “Eğer sence de uygunsa, hafta sonu buraya gel de hasret giderelim” dedim. “Sevinirim baba” dedi. “Bir bakayım, müsait bir vakit bulabilirsem, gelirim. Ama şu sıralar işlerim çok yoğun. Fakat seninle görüşmeyi ben de istiyorum, baba.”

“Peki, ne zaman gelirsin oğlum?” “Ne zaman olur bilmiyorum, baba. Şimdi bir iş görüşmem var, ona yetişmem gerek. Sonra ararım seni. Geldiğimde birlikte güzel vakit geçireceğimizden emin olabilirsin.” Ve telefonu kapattığımda, oğlumun çocukluk hayalini gerçekleştirdiğini anladım.

Örnek aldığı babasına benzediğini. Büyüyünce tıpkı babası gibi olduğunu. Hayatımızda çok şeylere sahip olabiliriz ama, ne ”zamana” ne de ”ertelediklerimize” bir daha asla sahip olamayız.



Her gün paylaştığınız faydalı bilgiler, haberler ve ibretlik ders veren hikayeler
  • ana sayfanıza düşsün istiyorsanız aşağıda yazan BEĞEN butonuna basın ve
  • Facebook sayfamızı beğenin...
  • Sayfamızı Beğendiğiniz İçin Teşekkür Ederiz.

Bunları Gördünüz mü?

SON DAKİKA HABERLERİ
İLGİLİ HABERLER