Hayret Türkiye

Devamını Oku…

Ben ilkokulu köyde okudum. Arada öğretmenim yerine baba derdim çocuklar gülerdi.

Devamını Oku…
26 Nisan 2018 - 0:49 'de eklendi ve 690 kez görüntülendi.


Benim Babam Öğretmendi; Ben ilkokulu köyde okudum. Arada öğretmenim yerine baba derdim çocuklar gülerdi. Babam aynı zamanda öğretmenimdi. Köy okulu iki öğretmen var, biri aynı zamanda müdür…

1.2.3. Sınıflar bir derslikte, 4.5. sınıflar bir derslikte. Memlekette değişik akımların hakim olmaya başladığı dönemler olduğunu sonraları anlıyorum. Aslında beş sınıf sayı olarak iki sınıf bile etmiyor.

Her sınıfın öğrenci sayısı onar kişi bile yok. 7-8, 10 kardeş anne babaların 2 en fazla üç kardeş çocukları.

O kadar çocuğa nasıl bakacaksın, nasıl gelecek hazırlayacaksın telkinleri ve doğum kontrol söylemleri kafalara yerleşmeye başlamış.

Göç yavaş yavaş çoğalmış, insanlar şehirlere taşınıyor, meşakkatten, zorluklardan, rahata hazıra kaçıyorlar aslında. İşte böyle bir dönemde babamın talebesiydim bende.

Çok sevdiğim bir arkadaşım vardı. Sağ eli sakattı, sol eli ile yazmayı resim yapmayı öğrenmişti, kafası çalışıyordu azimli ve gayretliydi.



Lakin diğer çocukların dalga geçmeleri “sakat… sakat” diye eğlenip onu oyunlara almamaları hevesini kırıyordu.

Babam böyle şeylere asla izin vermezdi. Bir gün sağlık taraması ve aşı için sağlık ekibi geldi. Babam doktorla epeyce konuştu.

Sonra muhtarla da durumu konuşmuş, muhtar çocuğu şehirdeki hastanenin ortopedi bölümüne muayeneye götürmüş, ameliyatla düzelebileceğini öğrenmiş.

Babam yardım etmeyi çok severdi ama gizliden ön plana çıkmayı, reklamı sevmezdi. Arkadaşımın ailesi muhtarı gönderiyor konuşup durumu anlatıp ikna etmesi için, onlarda fakir ve köyde o zamanlar sigortası olan yok, onların da yoktu.

Babam muhtarla beraber, milli eğitim müdürü, kaymakamla konuşup, masraflarının karşılanıp ameliyat olmasını sağlıyor.

İlk okul bitince babam şehre tayin oldu, ama arkadaşımı bırakmadı. Muhtar vasıtasıyla onu yatılı okula yerleştirdi, burs ayarladı, ekstra masrafları cebinden karşıladı.

Aynı liseye gittik hep aynı sınıflarda yan yana olduk yıllarca, bizim eve gidip gelse de babamı hiç bilmedi. Büyüdük babam yinede söyletmedi.

Aynı ünivesitenin tıp fakültesinde okuduk. Şimdi ben alerji bölümünde ,o cerrahide asistanız, meslek sahibi olduk, şimdi hayalimiz akademik kariyer yapıp üniversitede hoca olmak.

Her gün beraberiz arkadaşımla eskiler açılınca, hep muhtarı anar, bu günlerimi ona borçluyum der, babamı hâlâ bilmez, bilmeyecek de, çünkü babam istemedi.



Her gün paylaştığınız faydalı bilgiler, haberler ve ibretlik ders veren hikayeler
  • ana sayfanıza düşsün istiyorsanız aşağıda yazan BEĞEN butonuna basın ve
  • Facebook sayfamızı beğenin...
  • Sayfamızı Beğendiğiniz İçin Teşekkür Ederiz.

Etiketler :

Bunları Gördünüz mü?

SON DAKİKA HABERLERİ
İLGİLİ HABERLER