Hayret Türkiye

Devamını Oku…

Bak yine geldi o uğursuz gün. Gelse de bir, gelmese de. Ben anneler gününü hiç sevemedim.

Devamını Oku…
23 Nisan 2018 - 6:14 'de eklendi ve 251 kez görüntülendi.


Anneler Günü; Bak yine geldi o uğursuz gün. Gelse de bir, gelmese de. Ben anneler gününü hiç sevemedim.

Ne sevmenin, ne anneliğimin bir anlamı yok artık. Dünyalara sığmayan anne yüreğim huzursuz bir odaya hapsedildi.Çok üşüyorum.

Hem parmaklarımda da can kalmamış sanki, artık kolay kolay da ısınmıyor eskisi gibi… Buz gibi odalarla dolu kocaman binalar diktiler, içine ömürlerinin son demlerinde olan anneleri babaları doldurdular.

Adına huzur evi dediler. Oysa huzur hiç uğramadı oraya. Eskiden yaşlılarımızı kapatmazdık başka yerlere. Onların yüzü suyu hürmetine belalar def oluyor der, onları nimet bilirdik. Boyunlarını bükük bırakmazdık.

Dışarıdan huzurlu gibi görünen, bu sessiz sakin binalarda, ne fırtınalar kopuyor kim bilir. Kaç anne anlatmak, haykırmak istedi duygularını, kaç anne yazmak istedi bilinmez.

O annelerin adına yazdığım bu satırlar bu huzursuz odalardaki yüreği yorgun annelerin sessiz çığlıklarıdır. Takvime baktım da 5 sene olmuş buraya geleli. Nasıl geçti o 5 sene bir de bana sor. Çok bakmıyorum takvimlere. İçim sıkılıyor, zaman geçmiyor.



Eskiden su gibi akıp geçiyor zaman derdim. Şimdi öyle düşünmüyorum. Demek insan mutluyken çabuk geçermiş zaman. Hapishanedekileri şimdi daha iyi anlıyorum. Beni buraya bırakıldığım gün anneler günüydü.

O günden beri anneler günü denen gün benim için daha da bir anlamsızlaştı. Her sene bir gün anne olarak hatırlanmak ayrı bir acı veriyor bana. Çevrende anne diyen olmazsa sana, ne anlamı var anne olmanın? Ölene imrenilir mi hiç?

İmreniyorum işte. Kimin öldüğünü duysam “darısı başıma” diyorum. Hayaller umutlar, mutlu zamanlarmış insanı ayakta tutan. Onlar yoksa yaşamak zulüm olurmuş meğer.

Bu huzursuz evleri icat edenler mi çıkarmış anneler günü denen yalancı günü? İnsanlar yaşlı annelerini bu evlere kapatsın da sonra anneler günü olunca ziyaret etsinler diye öyle mi? Kim icat etmiş bu huzursuz evleri?

Rahat yüzü görmesin deyip her gün beddua ediyorum. Huzur eviymiş. Her gün ölüp ölüp diriliyorum bu huzursuz odada.

Hiç tanımadığım, mizacımın uymadığı insanlarla yatıp kalkıyorum. Hiç bir şey bana ait değil. Söz hakkım yok, elbiselerim bile benim değil sanki. “Allah’ım al emanetini ne olur, bu yükü taşıyamıyorum.”



Her gün paylaştığınız faydalı bilgiler, haberler ve ibretlik ders veren hikayeler
  • ana sayfanıza düşsün istiyorsanız aşağıda yazan BEĞEN butonuna basın ve
  • Facebook sayfamızı beğenin...
  • Sayfamızı Beğendiğiniz İçin Teşekkür Ederiz.

Bunları Gördünüz mü?

SON DAKİKA HABERLERİ
İLGİLİ HABERLER