Hayret Türkiye

Devamını Oku…

Gerçek bir olay . Babam Almanya’ya gurbetçi olarak ilk gidenlerdenmiş. 1961 yılında, hani o törenle karşılananlardan.

Devamını Oku…
18 Ocak 2018 - 15:16 'de eklendi ve 934 kez görüntülendi.


Gerçek bir olay. Babam Almanya’ya gurbetçi olarak ilk gidenlerdenmiş. 1961 yılında, hani o törenle karşılananlardan. O’da herkes gibi birkaç yıl çalışıp para biriktirip dönerim, daha iyi şartlarda aileme bakarım diye düşünüyormuş.

Ama hayat işte evdeki hesap çarşıya uymuyor. Birkaç yıl sonra ailesini de almış yanına, ben evin en küçüğüyüm orada doğmuşum. Abim ve ablam biraz büyüyünce burası çocuk yetiştirilecek yer değil diye babam bizi 1974 de Almanya’dan geri getirdi.

Daha küçüktüm Türkçeyi bile az biliyordum. Babam 5 yıl daha gurbetin kahrını orada yalnız çekti. İlkokul üçe başladığımda, sanırım 79 yılıydı kesin dönüş yaptı. Köye babamı muhtar seçtiler.

Babam bir daha Almanya’ya gitmem neredeyse 20 yıl gurbet yaşadım demişti. Okula başladığımız zamanlarda en gözde çocuklardan biriydim. Onların tabiriyle Almancı çocuğuydum, Kimsenin giymediğini giyer, kimsede olmayan hatta hiç görmedikleri oyuncaklarla dolu evimiz ve annem bize beslenme olarak her şeyi koyuyordu.

Babam da kendimi bildim bileli hiç bir şeyi esirgemez çocuklarımın gözü kalmasın der daha istemeden bitmeden alır gelirdi. Burada olmayan yetişmeyen meyveleri de dışarıdan alır gelirdi.

Ama köyde herkes tabi ki yemiyordu, her şeyi almıyorlardı. Okulda öğrenci çok fazla olmadığı için 1,2,3 aynı sınıfta, 4,5 aynı sınıfta okuyordu. Zaten 2 tane de öğretmenimiz vardı. 3. sınıfa giderken okulda yerli malı haftası olmuştu, babama önceden söylemiştim



O da ne bulduysa alıp gelmiş, bende okula götürmüştüm. Sonradan bana anlattılar. Bizim oralarda nar yetişmez, ben kızlarla nar yiyormuşum hatırlamıyorum.

O arada bize bakan 1. sınıf öğrencileri yanımızda bana bakıyormuş bende yarım nar vermişim alın siz de yiyin diye. Aradan 40 yıl geçti bu çocuklar büyüdü okudular ve karşıma hakim, savcı, milli eğitim müdürü olarak çıktı.

Abla biz narın tadını senin verdiğin yarım nardan aldık o iyiliğini hiç unutamayız diye… Kardeşlerim anlatıp da abla unutmadık deyince ben çok duygulandım.

Bilseydim daha fazla dağıtırdım ama çocuktum bilemezsin ne zaman bir iyilik karşına çıkar, Allah masumca ve karşılıksız yapılan bir iyiliği hemen olmasa da 40 yıl da geçse karşına çıkarıyor.

Beğendiyseniz lütfen 1 kez paylaşın, güzel şeyler paylaştıkça çoğalır…



Her gün paylaştığınız faydalı bilgiler, haberler ve ibretlik ders veren hikayeler
  • ana sayfanıza düşsün istiyorsanız aşağıda yazan BEĞEN butonuna basın ve
  • Facebook sayfamızı beğenin...
  • Sayfamızı Beğendiğiniz İçin Teşekkür Ederiz.

Bunları Gördünüz mü?

SON DAKİKA HABERLERİ
İLGİLİ HABERLER